Na serio

Twoja postawa wobec samego siebie i Twoje zachowanie są zawsze od siebie zależne. Kiedy myślisz o sobie źle inni zobaczą Twoją postawę i zareagują odpowiednio zgodnie z nim. Kiedy widzisz jak Cię traktują, potwierdza to Twoją postawę: Wiedziałem, że nie jestem nic wart! Zobacz, jak ludzie mnie traktują. Samospełniająca się przepowiednia będzie się wciąż dokonywała.

Trening asertywności przerywa ten błędny krąg poprzez nauczenie Cię asertywnego zachowania i utrwalenie go.

Asertywność – to umiejętność pełnego wyrażania siebie w kontakcie z innymi osobami. Zachowanie asertywne oznacza bezpośrednie, uczciwe i stanowcze wyrażanie wobec innej osoby swoich uczuć, postaw, opinii lub pragnień, w sposób respektujący uczucia, postawy, opinie, prawa i pragnienia drugiej osoby.

Pięć zabiegów, przez które nie jesteśmy sobą

I Przywołanie negatywnych zdań na własny temat – jeśli chcemy coś zrobić, co sprawia nam trudność, wówczas przypominamy sobie wszelkie porażki, jakie odnieśliśmy we wcześniejszych próbach rozwiązania podobnego zadania. – Jestem za mało pewny siebie; Jestem gorsza od innych; Nie mam nic ciekawego do powiedzenia; Jestem nieśmiały;

Jeżeli, ktoś nawykowo w trudnych sytuacjach myśli negatywnie, to wówczas jego wewnętrzny monolog nie działa konstruktywnie i na jego korzyść, co sprawia iż człowiek nie może być do końca sobą.

II Przywoływaniu w myśli uznawanych norm zachowania – muszę, powinienem, nie wolno mi – sformułowanych jednak w sposób, który zabrania bycia sobą.

Osoba waha się przed podjęciem decyzji, przypomina sobie różne powinnościowe zasady, dotyczące zachowania wobec innych ludzi, np. zwrócenie komuś uwagi w kinie.

III Stawianie sobie w myślach pewnych warunków, pod którymi dana osoba gotowa jest do asertywnego zachowania. Często jednak warunki są tak sformułowane, że rzadko mogą być spełnione – Zachowam się asertywnie, gdy będę pewny, że potrafię to zrobić elegancko i błyskotliwie.

IV Ktastrofizowanie – człowiek wyobraża sobie, co może się wydarzyć jeśli podejmie próbę asertywnego zachowania, i koncentruje się wyłącznie na pesymistycznych lub wręcz katastroficznych, przesadzonych przewidywaniach, np.: – nie powiedzie mi się.

V Samokaranie, oznacza koncentrację wyłącznie na negatywnych aspektach swojego działania i jest dobrym sposobem zmniejszenia szansy na powtórną próbę bycia sobą.

Masz prawo być niedoskonały. Masz prawo popełniać błędy. Masz prawo chcieć tego, czego chcesz. Masz prawo odmawiać.

Jesteś w kinie. Ktoś, siedzący obok, gada – to ci przeszkadza i denerwuje, ale siedzisz cicho. Rośnie w tobie złość na tę osobę. Jesteś na wykładzie. Chcesz zapytać o rzecz, która wydaje ci się niejasna. Jednak nikt poza tobą nie ma tej wątpliwości. Wstyd ci więc podnieść rękę i zapytać. Zaczynasz myśleć, że może jesteś kretynem.

Impreza. Kolega namawia cię, żebyś jeszcze się napił. Ty nie masz już ochoty na kolejne piwo... ale nie chcesz wyjść na sztywniaka. Kupujesz to cholerne piwo. W środku czujesz się źle. Zrobiłeś coś, na co nie miałeś ochoty. Nie umiałeś odmówić. Nie byłeś asertywny.

Nie agresja i nie uległość

Asertywność to sposób zachowania, polegający na stanowczym, lecz spokojnym i szczerym wyrażaniu własnych opinii, potrzeb, uczuć. Nie ma tu miejsca ani na agresywność, ani na uległość. Człowiek asertywny odnosi się do rozmówcy w sposób bezpośredni, nie obrażając go, ale prezentując zarazem pewność siebie i – co ważniejsze – świadomość posiadania własnych praw.