Na serio

Dziś rocznica przyznania polskiej uczonej drugiej nagrody Nobla. Otrzymała ją w dziedzinie chemii za odkrycie polonu i radu oraz za zbadanie metalicznego radu i jego związków chemicznych.

Swojego pierwszego Nobla Maria Curie-Skłodowska dostała osiem lat wcześniej. Szwedzka Akademia Nauk nagrodziła wtedy ją i jej męża Piotra Curie za prace nad promieniotwórczością.

ZOBACZ TAKŻE


Polka naukowcem wszech czasów Polska Noblistka urodziła się w 1867 roku w Warszawie. Po ukończeniu gimnazjum pracowała jako guwernantka, by zarobić na studia za granicą. Zainteresowana fizyką i chemią Maria uczęszczała na wykłady tzw. Uniwersytetu Latającego, stworzonego z myślą o młodych Polkach, które nie mogły w tamtych czasach w Warszawie legalnie studiować. W 1891 roku opuściła kraj i podjęła studia z matematyki i fizyki na paryskiej Sorbonie.

Po uzyskaniu tytułu licencjata próbowała kontynuować pracę naukową na jednej z uczelni galicyjskich, jej plany spełzły jednak na niczym. Wróciła do Francji i w w1895 roku wyszła za znanego już naukowca Piotra Curie. Razem poświęcili się badaniom.

W 1903 roku Uniwersytet Paryski nadal Skłodowskiej-Curie tytuł doktorski. Pod koniec tego roku dostała pierwszego Nobla.

Maria Skłodowska-Curie zmarła w 1934 roku. Miała dwie córki: Ewę i Irenę. Ta druga razem ze swoim mężem Fryderykiem Joliot-Curie w tym samym roku otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie sztucznej promieniotwórczości.