Składniki pożywienia

Cukry są najłatwiej dostępnym źródłem energii. Mogą być syntetyzowane przez organizm, bądź do niego dostarczone. Dzielimy je na proste i złożone. W pokarmach naturalnych najczęściej występują cukry złożone w postaci skrobi, która jest materiałem zapasowym roślin. Magazynowana jest w owocach, nasionach, korzeniach i bulwach. Szczególnie bogate w nią są ziarna zbóż i bulwy ziemniaka.

Węglowodany powinny stanowić ok. 55 - 60% diety, przy czym nie powinny być to cukry proste, które łatwo znajdziemy w wysokokalorycznych produktach np. słodycze. Wskazane jest spożycie węglowodanów złożonych, ponieważ oprócz dodatkowych składników, dają organizmowi czas na ich rozłożenie, zapewniając większą sytość. Znajdziemy je przede wszystkim w produktach zbożowych, roślinach strączkowych, warzywach, owocach i produktach mlecznych. 1 gram rozłożonych cukrów, to 4 kcal energii dla organizmu.

Warto wiedzieć:

Oprócz glukozy, cukrem prostym jest również fruktoza występująca w owocach. Jest znacznie wolniej rozkłada w organizmie, dlatego znakomitą przekąską stają się owoce - ich trawienie, więc i poczucie sytości towarzyszy trwa dłużej.

Spożycie dużej ilości cukru przed wysiłkiem może uniemożliwić jego wykonanie. Organizm próbując go obniżyć, wydziela hormon insuliny, która równocześnie hamuje metabolizm tłuszczów w mięśniach. Podczas wysiłku fizycznego zużywany jest inny cukier - glikogen, co powoduje bardzo szybkie wyczerpanie. Wysokokaloryczne, łatwoprzyswajalne przekąski są więc niewskazane jeśli ktoś potrzebuje energii.

Słodzić czy nie?
Podczas odchudzania często zastępuje się użycie zwykłego cukru słodzikiem, który jest najczęściej całkowicie sztucznym produktem. Nie zawsze przynosi to spodziewane efekty. Produkty słodzone słodzikiem nie dostarczają organizmowi pożądanej energii, więc tym samym, nie zaspokajają poczucia głodu. Może się okazać, iż po wypiciu "słodkiej" herbaty, ktoś nagle poczuje ochotę by coś zjeść. Jeśli ktoś chce słodzić, najzdrowsze będzie używanie brązowego cukru. Cukier ten otrzymywany jest poprzez krystalizację gotującego się soku trzciny cukrowej. Zawiera o wiele więcej związków mineralnych i składników odżywczych niż biały, także związków wapnia, magnezu, miedzi, witamin B6 i B12. W smaku jest mniej słodki, lecz o wiele bardziej aromatyczny.

Tak czy nie dla ziemniaków?
Statystyczny Polak spożywa przeciętnie aż 130 kilogramów ziemniaków rocznie. Jest to zjawisko bardzo niekorzystne, gdyż ziemniaki nie zawierają wielu składników odżywczych, a po zbyt długim gotowaniu lub smażeniu tracą witaminę C. Aby temu zapobiegać, wskazane jest gotować je w niewielkiej ilości wody, bądź na parze. Inaczej - są swoistym "zapychaczem". W diecie zalecane jest, aby zastępować je ryżem, kaszą bądź makaronem pełnoziarnistym.

Skomentuj

  

Podaj czwarty znak kodu UkXRi
Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy. Masz szansę rozpocząć ciekawą dyskusję.
Witamina B12

Witamina B12 - kobalamina nazywana też czerwoną witaminą lub cyjanokobalaminą - odkryta została podc...